Θολά μονοπάτια – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Θολά μονοπάτια

Χάθηκα μες της μοναξιάς

Το άδειο μονοπάτι,

τις σκέψεις μου ανάγειρα

κρατώντας ένα δάκρυ.

Τότες που με τα μάτια του

εγνώριζα τον κόσμο,

μέσα στα χέρια του τα δυο

αγκάλιαζα τον χρόνο.

Οι σκέψεις μου…χαρούμενες

η λύπη μου… φευγάτη,

το μόνο που τον φόβιζε

ήτο μην χύσω δάκρυ!

Και όσο κυλούσε ο καιρός

δυνάμωνε η αγάπη,

μα ξάφνου όλα χάθηκαν

σαν μια οφθαλμαπάτη.

Δεν ξέρω το τι έφταιξε

δεν ξέρω το τι φταίει,

ίσως η ώρα η κακιά

μόνο ο Θεός το ξέρει.

Μου ήταν πια αδύνατον

μαζί του για να ζήσω,

προσπάθησα να το δεχτώ

μα όλο αντιδρούσα.

Νιώθω πως σκότωσα με μιας

αυτά που αγαπούσα,

και με τα χέρια μου τα δυο

αυτόν δολοφονούσα.

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου