Αχός – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Αχός

Στον άνεμο λοιπόν

χάδια και κρύες λέξεις,

να τα σκορπίσει μακριά

και πια να μην πονάνε.

Και τις εικόνες στο μυαλό

που τώρα βασανίζουν,

στον άνεμο και αυτές

να μην με τυραννάνε.

Να μην θωρούν τα μάτια μου

άλλη να αγκαλιάζεις,

και να μην νιώθω τον καημό

ότι μ’ εκείνη ζεις.

Να ζω στο παραμύθι

ότι θα με προσμένεις,

και πως για μένα μάτια μου

μόνο για μένα ζεις.

Ψέματα ήτο μάτια μου

η τόση σου αγάπη,

αφού στο πρώτο φύσημα

σκορπίστηκες αλλού.

Και πέταξες για μιας

όλα τα όνειρά μας,

Τα σκόρπισες ψυχή μου

στη δύνη του Ωκεανού.

Χωρίς φραγμούς

και δίχως τύψεις

αφέθηκες, στη ζοφερή

σαγήνη του κορμιού.

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου