Αμαρυλλίς – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου
Αμαρυλλίς
Στον κήπο της αγάπη μας ξεράθηκαν τα κρίνα
Απ’ την στιγμή που έφυγες μικρή μου καρδερίνα
Άφησες πίσω σου καημό και ερημωμένα σπίτια
Και έξω από το δώμα σου έκλαψαν τα σπουργίτια
Ήσουνα για τον κήπο μου το μυρωδάτο φούλι
Και για την έρημη καρδιά ήσουνα το καψούλι
Που προκαλούσε ανάφλεξη και έδινε ζωή
Μα τώρα πια που έφυγες εχάθηκε και αυτή
στο παρελθόν ξαναγυρνώ μανά ξανά και πάλι
μα στο παρόν η μοναξιά πατάει τη σκανδάλη
ένα μονάχα ήθελα να ξέρω ζωγραφιά μου
εκεί που είσαι σ’ αγαπά κανείς σα την καρδιά μου;
Άμα πλαντάξεις βιόλα μου και θέλεις συντροφιά ΄
Έλα μα θα ναι ορθάνοιχτη για σε η αγκαλιά.
Ιωάννα Χρ. Γεωργίου