Κρήτη – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Κρήτη

Καμιά φορά τα σκιάζομαι,

τα άγρια νερά σου.

Τα κύματα σου τα ψηλά,

και τα θεριά βουνά σου.

Και τα κοπέλια σκιάζομαι

σαν με κοιτούν στα μάτια,

γιατί φοβάμαι την καρδιά

θα κάνουνε κομμάτια.

Σκιάζομαι τον αγέρα σου

όταν με ταλανίζει,

όταν φυσά και με τραβά

όταν με δαιμονίζει.

Πρώτη φορά σαν πάτησα

της Κρήτης τα λιμάνια,

χτυπούσε η καρδούλα μου

σα να ‘τανε καμπάνα.

Η Κρήτη με αγάπησε

και αργότερα με μάτωσε,

μα δεν με μέλει και αν πονώ

πάντα μου θα την αγαπώ.

Γιατί στης Κρήτης τα νερά

τα ρέματα και τα βουνά,

πλανήθηκε το βλέμμα μου

και λύθηκε το πνεύμα μου.

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου