Φτερουγίσματα – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Φτερουγίσματα

Ανθίσανε τα κρίνα μας το γιασεμί μυρίζει,

στον κήπο της αγάπη μας μια μέλισσα γυρίζει.

Ζουζούνισμα και βουητό και πέταγμα τριγύρω,

έτσι και με η αγάπη μου γυρίζει γύρω γύρω.

Στο πρώτο μου φτερούγισμα μου μύρισε αγάπη,

μα όσο περνούσε ο καιρός κατέληξε απάτη.

Μα όχι γιατί δεν σ’ αγαπώ και δεν σε συλλογιέμαι,

μα όταν παρά στριμωχτώ τείνω να αποτραβιέμαι.

Θέλω να είμαι ελεύθερη και μόνη να πετάω,

και όταν παρακουραστώ να αράζω να αγαπάω.

Λυπάμαι που σε πλήγωσα λυπάμαι που υπάρχω,

και πίστεψέ με μάτια μου φοβάμαι να πετάξω.

Γιατί κατάλαβα καλά δεν παίζει η αγάπη,

στο τέλος πάντα ακολουθεί ο πόνος και το δάκρυ.

Και είναι άδικο μάτια μου εσένα να πονάω,

εσέ νάνε που ήθελα μόνο να σ αγαπάω!

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου