Μαμά! Κοιμάμαι!!! – Ευαγγελία Γιάννου

Μαμά! Κοιμάμαι!!! - Ευαγγελία Γιάννου Εκείνη η κάλτσα που μαντάριζες Έμεινε ακόμη με την τρύπα πάνω της (μάτι ανοιχτό…) Και το μισό πλεχτό σου κρεμασμένο στο παράθυρο Μα δεν είναι αυτό που μου ’λειψε Δεν είναι αυτό (η ξύλινη πολυθρόνα στέκει μονάχη στις σκιές κουνιέται μπρος πίσω όταν φυσάει ακόμη κι όταν δε φυσά) Χοντρά και φαγωμένα δάχτυλα Ν’ αγγίζουν δισταχτικά το ξύλο (κλειστή και κλειδωμένη η πόρτα μου Βαθιά μεσάνυχτα, αγρυπνούσες) - Κοιμάσαι; - Ναι! Τι; -Σου ’φερα λίγο νερό, μην και διψάσεις στον ύπνο σου (γύρευες, ζητούσες, φοβόσουν, τι;) Δε μου ’λειψε τίποτε άλλο Μόνο εκείνα τα φαγωμένα δάχτυλα Και το ποτήρι που έτρεμε ανάμεσά τους (Πάντα κρατώ ένα ποτήρι με νερό πλάι στο κρεβάτι μου Ποτέ δεν πίνω Μόνο να με κοιτάζει θέλω όσο κοιμάμαι) - Κοιμάσαι; (τώρα όχι πια… κοιμήσου εσύ…)

-- 1 of 1 --