Μνήμες – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Μνήμες

Βαδίζοντας στα μονοπάτια του μυαλού μου,

ακολουθώ την διαδρομή που κάνει η καρδιά,

σαν γυρνά σε γνώριμες γωνιές γεμάτες εικόνες

και γεύσεις από κάποιες άλλες εποχές.

Τότες που η αγάπη γέμιζε τον αέρα

με συναισθήματα και υποσχέσεις.

Σαν το καλοκαίρι που σε ζεσταίνει

γλυκά και σε γεμίζει φως.

Και είναι τόσο όμορφα που ξεχνάς

πως κάποια στιγμή αυτή τη ζέστη,

Θα την αντικαταστήσει

το κρύο και η ομίχλη.

Οι ολάνθιστοι κήποι

με τα φανταχτερά χρώματα,

θα αντικατασταθούν με μια κουβέρτα

από πορτοκαλί πεσμένα φύλλα.

Οι γυμνοί κορμοί των δέντρων

θα σου θυμίζουν σώματα ξερά χωρίς ζωή…

Βαδίζοντας στα μονοπάτια του μυαλού μου,

ακολουθώ την πορεία που πήρε η δική μας αγάπη.

Εκείνη η υπέροχη αγάπη

που τίποτα δεν την τρόμαζε.

Πήγα ξανά στα γνώριμα σοκάκια,

στις γνώριμες αγκαλιές.

Στα γλυκά φιλιά που θύμιζαν

φράουλα μαρμελάδα.

Είδα τα μοιραία λάθη μας

που τότες δεν τα έβλεπα.

Αυτά τα λάθη που μαρτυρούσαν

το τέλος μας!

Βαδίζοντας στα μονοπάτια του μυαλού μου

ακολουθώ την σημερινή διαδρομή

που κάνουμε εσύ και εγώ

χιλιάδες μίλια μακριά ο ένας από τον άλλον.

Χωρίς να μιλούν τα χείλη μας

χωρίς να κοιτούν τα μάτια μας αυτά που αγαπήσαν.

Αντίο γαλάζια οπτασία θα σε συναντήσω ξανά στα όνειρά μου!

Εκεί, που όλα είναι όμορφα!

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου