Να μην χαθούμε – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Να μην χαθούμε - Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Αχ! πόσο όμορφο μπορεί το πρωινό να γίνει,

όταν εσένανε ακούω να μιλάς,

στην άλλη άκρη της γραμμής,

Τα νέα σου με μια ανάσα να μου πεις,

να μην με χάσεις πάλι,

γιατί η σύνδεσή σου θα χαθεί.

Νέα, παλιά, χαρές και λύπες όλα μαζί ανάκατα,

μες την κουβέντα μας και μπερδεμένα,

και γω να καταλάβω προσπαθώ.

Και σαν την μέλισσα πας από θέμα σε άλλο θέμα

και πάλι από την αρχή σ’ ακούω να ρωτάς,

«πως είσαι;» Και, « τι κάνεις;»

Και γω ξανά να λέω «είμαι καλά, τα είπαμε αυτά».

-Και τα παιδιά; τα αδέρφια σου ;οι συγγενείς ;

«Είμαι καλά, όλα καλά. Εσύ»

Και η κουβέντα άβολη, αμήχανη, και σιωπηρή.

Παύση ! Σιωπή!

Σε αυτές τις παύσεις μας λοιπόν, ειπώθηκαν αυτά

που με τα λόγια ποτέ δεν θα μου πεις.

Ύστερα «γειά να μην χαθούμε»

-Ναι! να μην χαθούμε!