Οταν ζυγώνει το κακό – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Όταν ζυγώνει το κακό

Kι αλίμονο ψυχούλα μου βαρύ το κρύο είναι,

πώς να σκεπάσεις την καρδιά και πια να μην κρυώνει;

Ξεσκέπαστη την άφησες βορά μες τους χειμώνες,

μέσα στο δάσος το πυκνό μέσα στο ξεροβόρι,

στα νύχια των αρπακτικών και δίχως πανωφόρι.

Τρέξε καρδιά μου να κρυφτείς μείνε καλά κρυμμένη,

στο άκουσμα των ουρλιαχτών κλείσε σφιχτά τα αυτιά σου.

Κρύψου καλά και μην ακούς το κάλεσμα του λύκου,

έχει τον τρόπο του αυτός κοντά του να σε φέρει,

μα αλίμονο καρδούλα μου μόνο κακό θα σ’ έβρει.

Ψάξε καλά μες την καρδιά στην τύχη μην τα αφήνεις,

δέσε ψυχή μα και μυαλό και κάντα να ναι ένα.

Και πρόσεξε ψυχούλα μου να μην σε βρει το βόλι

Να ‘σαι κυρίαρχη του εαυτού η κρίση μην θολώνει.

Όταν οι κόλακες ερθούν να ‘σαι αρματωμένη,

έτσι από πού κι αν χτυπούν να ‘σαι ταμπουρωμένη!

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου