Στάλες – Ιωάννα Χρ. Γεωργίου

Στάλες

Γυρνώ μες τη βροχή

γυμνή από ψυχή,

ξυπνώ τα πρωινά

μα χάνομαι τα δειλινά.

Ψάχνω την αφορμή

να μείνω λογική,

ξέρω δεν είμαι πια

η μια και μοναδική.

Από τα δάχτυλα γλιστράς

χάνεσαι μέσα στην σιωπή,

μα ακούω καθαρά

ό,τι με λόγια δεν μου λες.

Συγχώρα μου τα δάκρυα

κυλούνε μοναχά

στην τόση μας σιωπή

οι στάλες κάνουν κρότο!

Ιωάννα Χρ. Γεωργίου