
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011) γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε νομικά. Εξέδωσε έντεκα ποιητικές συλλογές, με πρώτη την “Εν φαντασία και λόγω” (Κούρος, Αθήνα, 1975), ενώ η τελευταία, δωδέκατη συλλογή του εκδόθηκε λίγο μετά το θάνατό του (“Βαθέος γήρατος”, 2011). Επίσης μετέφρασε και εξέδωσε έργα των Αριστοφάνη, Μενάνδρου, Μολιέρου, Μαριβώ, Ουίτμαν, Σαντράρ, Πρεβέρ, Μρόζεκ, Κάριγκτον, Φέρρε, Μπρασένς καθώς και μια ανθολογία για το θάνατο. Από το 1976 έγραφε κριτική θεάτρου (περιοδικά “Τομές” και “Η Λέξη”, εφημερίδα “Η Καθημερινή”). Αυτά και άλλα θεωρητικά του κείμενα για το θέατρο εκδόθηκαν σε έξι τόμους (“Η κρίση του θεάτρου” -πέντε τόμοι, “Πλατεία θεάτρου”). Το 1996 του απονεμήθηκε το Κρατικό βραβείο Κριτικής – Δοκιμίου. Ποιήματά του μεταφράστηκαν και περιλήφθηκαν σε ανθολογίες στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά, στα ισπανικά και στα ρουμανικά. Μεταφράσεις του αττικής και νέας κωμωδίας παρουσιάστηκαν στην Επίδαυρο και σε άλλα θέατρα. Το 2001 του απονεμήθηκε το Βραβείο Καβάφη για τη συγκεντρωτική έκδοση “Ποιήματα 1975-1996”. Το 2002 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού “Διαβάζω” για την ποιητική συλλογή “Στα ξένα”. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Ήταν μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων. Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, ξαφνικά, στις 25 Μαΐου 2011.
Σπούδασε νομικά. Εξέδωσε έντεκα ποιητικές συλλογές, με πρώτη την “Εν φαντασία και λόγω” (Κούρος, Αθήνα, 1975), ενώ η τελευταία, δωδέκατη συλλογή του εκδόθηκε λίγο μετά το θάνατό του (“Βαθέος γήρατος”, 2011). Επίσης μετέφρασε και εξέδωσε έργα των Αριστοφάνη, Μενάνδρου, Μολιέρου, Μαριβώ, Ουίτμαν, Σαντράρ, Πρεβέρ, Μρόζεκ, Κάριγκτον, Φέρρε, Μπρασένς καθώς και μια ανθολογία για το θάνατο. Από το 1976 έγραφε κριτική θεάτρου (περιοδικά “Τομές” και “Η Λέξη”, εφημερίδα “Η Καθημερινή”). Αυτά και άλλα θεωρητικά του κείμενα για το θέατρο εκδόθηκαν σε έξι τόμους (“Η κρίση του θεάτρου” -πέντε τόμοι, “Πλατεία θεάτρου”). Το 1996 του απονεμήθηκε το Κρατικό βραβείο Κριτικής – Δοκιμίου. Ποιήματά του μεταφράστηκαν και περιλήφθηκαν σε ανθολογίες στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά, στα ισπανικά και στα ρουμανικά. Μεταφράσεις του αττικής και νέας κωμωδίας παρουσιάστηκαν στην Επίδαυρο και σε άλλα θέατρα. Το 2001 του απονεμήθηκε το Βραβείο Καβάφη για τη συγκεντρωτική έκδοση “Ποιήματα 1975-1996”. Το 2002 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού “Διαβάζω” για την ποιητική συλλογή “Στα ξένα”. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Ήταν μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων. Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, ξαφνικά, στις 25 Μαΐου 2011.
Εργογραφία
Βραβεία
📖
Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου.
📖
Το 2002 Βραβείο Ποίησης του περιοδικού “Διαβάζω” για την ποιητική συλλογή “Στα ξένα”.
📖
Το 2001 Βραβείο Καβάφη για τη συγκεντρωτική έκδοση “Ποιήματα 1975-1996”.
📖
Το 1996 Κρατικό Βραβείο Κριτικής Δοκιμίου για το βιβλίο του «Κρίση του θεάτρου Γ΄(1976-1984)».
Συλλογικά έργα
📖
Η λάμψη του χρήματος στη νεοελληνική λογοτεχνία
2014
📖
Τα ποιήματα του 2013
2014
📖
Ανθολογία της ελληνικής ποίησης (20ός αιώνας)
2013
📖
Κύπρος: νησί του πάθους και των μαρτυρίων
2013
📖
Τα ποιήματα του 2011
2012
📖
Στίχοι στο καβαλέτο
2011
📖
Ο Βέγγος δεν είναι κιτς -ο Χάρρυ Κλυν
2011
📖
Το 1821 στην ελληνική ποίηση
2011
📖
Επέτειος
2010
📖
Τα ποιήματα του 2009
2010
📖
“Χαμηλές φωνές” στη λογοτεχνία
2009
📖
Τα ποιήματα του 2008
2009
📖
Ενδοσκεληδόν
2008
📖
Τα ποιήματα του 2007
2008
📖
Μετζικώφ
2007
📖
Nulla dies sine linea
2007
📖
Ν. Εγγονόπουλος 1907-1985. Εκατό χρόνια από τη γέννησή του
2007
📖
Η ποίηση στον Κέδρο 2004-2006
2006
📖
Με τον ρυθμό της ψυχής
2006
📖
Μέρες του ποιητή Κ. Π. Καβάφη
2006
📖
Ο δρόμος για την Ομόνοια
2005
📖
Το χρονικό του Κέδρου
2004
📖
Το βιβλίο της νύχτας
2001
📖
Για τον Θ. Δ. Φραγκόπουλο
1998
📖
Μικρή ζωολογία
1998
📖
Το καρότσι
1998
📖
Για τον Τάσο Κόρφη
1997
📖
Σπουδή στον ποιητή Γ. Θ. Βαφόπουλο
1996
📖
Αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Κοτζιά
1994
📖
Πρόσωπο – προσωπείο Κατίνας Παξινού
1993
📖
Πολυφωνία για τον Δ. Π. Παπαδίτσα
1988
📖
Επανεκτίμηση του Μ. Καραγάτση
1981