Η Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου (1908-1935) (το δεύτερο επώνυμο προήλθε από το γάμο της με τον ποιητή Γ.Θ.Βαφόπουλο) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1908.
Φοίτησε στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο και στη Γαλλική Σχολή Καλογραιών.
Για σύντομο χρονικό διάστημα εργάστηκε στη Δημαρχία Θεσσαλονίκης, και στη συνέχεια στράφηκε στο θέατρο και γράφτηκε Δραματική Σχολή του Ωδείου της πόλης.
Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις στίχων της σε λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας (Μακεδονικές Ημέρες, Νέα Αλήθεια, Νέα Εστία κ.α.).
Το 1932 κυκλοφόρησε η πρώτη και μοναδική της ποιητική συλλογή με τίτλο Νύχτες αγρύπνιας, ενώ τα δύο έργα της για το θέατρο (Ντίνα Πέλλη και Την τελευταίαν στιγμή) παραστάθηκαν από τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Θεσσαλονίκης σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη.
Το έργο της συγκεντρώθηκε σε έναν τόμο με τον τίτλο “Έργα” από το σύζυγό της και με πρόλογο Γρηγορίου Ξενόπουλου.
Έφυγε από τη ζωή το 1935 από φυματίωση σε ηλικία εικοσιεφτά μόλις χρόνων.
