Βιογραφικό
«Γεννήθηκα στη Χίο, σε χρόνια, δηλαδή, που η πατρίδα μας προσπαθούσε να ξανασταθεί στα πόδια της μετά από τον Πόλεμο και τις συνέπειές του. Η οικογένειά μου ήταν μια συνηθισμένη αστική οικογένεια, όπου τίποτα δεν περίσσευε αλλά και τίποτα το σημαντικό δεν έλειπε. Για λόγους οικονομικούς συγκατοικήσαμε με τον παππού και τη γιαγιά μου μέχρι τη δεκαετία του ’60, οπότε κι αρχίσαμε να νοιώθουμε τις αλλαγές στην καθημερινότητα, καθώς ο “εκσυγχρονισμός” μας χτυπούσε ανυπόμονα την πόρτα-και το πορτοφόλι μας. Οι αναμνήσεις μου από τα παιδικά μου χρόνια είναι ζωηρές, κι όπως συμβαίνει συνήθως, κρατώ μάλλον τις ευχάριστες και αποβάλλω-με χιούμορ-τις δυσάρεστες. Αυτές ακριβώς τις αναμνήσεις, που δεν θέλω να χαθούν, αποθηκεύω στα βιβλία μου, μαζί με περιστατικά και διηγήσεις από ανθρώπους του περιβάλλοντός μου. Ιστορίες που έζησα ή που άκουσα τα χειμωνιάτικα βράδια πάνω από το μαγκάλι ή στο κατώφλι του σπιτιού μας τα γλυκά καλοκαιρινά βραδάκια, αποτυπώνονται στις σελίδες τους. Ταυτόχρονα, η Χίος, η μεγάλη μου αγάπη, παίζει πρωτεύοντα ρόλο παντού, όπως κι η γυναικεία παρουσία στις πρωταγωνίστριές μου.
Το πρώτο μου βιβλίο “Σαν το γάργαρο νεράκι” είναι γραμμένο στη Χιώτικη διάλεκτο, στην προσπάθειά μου να διατηρήσω κάποιες από τις λέξεις κι εκφράσεις που κάποτε ήταν στην καθημερινή μας ομιλία. Το δεύτερο βιβλίο μου “Το Δουλικό”, που αγαπήθηκε ιδιαίτερα, χαρίζοντας του και δεύτερη έκδοση, ζωντανεύει το καθεστώς των μικρών κοριτσιών που δούλευαν ως υπηρέτριες σε αρχοντόσπιτα.
Η “Ροζάννα” είναι παραλλαγή μιας αληθινής ιστορίας που μου διηγήθηκε κοντινό μου άτομο, ενώ “Τα Λογόθυμα” περιλαμβάνουν ιστορίες στηριγμένες σε παροιμίες και γνωμικά, που είτε είναι αληθινές είτε δημιουργήματα της φαντασίας μου. “Το τσέρκι στην κατηφόρα” είναι στην ουσία οι προσωπικές μου αναμνήσεις δοσμένες μέσα από τη διήγηση του πρόωρα κι άσχημα χαμένου αδερφού μου, και ζωντανεύουν τη Χιώτικη κοινωνία στις δεκαετίες του ’50 και ’60.
Στο τυπογραφείο βρίσκεται το έκτο μου βιβλίο “Το μήνυμα”, που πιστεύω ότι θα έχουμε το καλοκαίρι, ένα μυθιστόρημα όπου συνυπάρχουν η σύγχρονη και η παλιότερη ζωή του νησιού μας και της Αθήνας. Πέρα από το γράψιμο, που με βγάζει από τα άγχη της καθημερινότητας, είμαι συνταξιούχος της Εθνικής Τράπεζας, αλλά διδάσκω και στην οικογενειακή επιχείρηση (Φροντιστήριο ΕΦΟΔΙΟ) για να μη χάνω την επαφή μου με τα παιδιά και την παιδεία. Έχω τέσσερα υπέροχα παιδιά και πέντε εγγόνια κι απολαμβάνω την πληρότητα μιας ζωής γεμάτης από αγάπη, που κατάφερε να νικήσει τις όποιες δυσκολίες.»
Πηγή: trygitis.blogspot.com
Το πρώτο μου βιβλίο “Σαν το γάργαρο νεράκι” είναι γραμμένο στη Χιώτικη διάλεκτο, στην προσπάθειά μου να διατηρήσω κάποιες από τις λέξεις κι εκφράσεις που κάποτε ήταν στην καθημερινή μας ομιλία. Το δεύτερο βιβλίο μου “Το Δουλικό”, που αγαπήθηκε ιδιαίτερα, χαρίζοντας του και δεύτερη έκδοση, ζωντανεύει το καθεστώς των μικρών κοριτσιών που δούλευαν ως υπηρέτριες σε αρχοντόσπιτα.
Η “Ροζάννα” είναι παραλλαγή μιας αληθινής ιστορίας που μου διηγήθηκε κοντινό μου άτομο, ενώ “Τα Λογόθυμα” περιλαμβάνουν ιστορίες στηριγμένες σε παροιμίες και γνωμικά, που είτε είναι αληθινές είτε δημιουργήματα της φαντασίας μου. “Το τσέρκι στην κατηφόρα” είναι στην ουσία οι προσωπικές μου αναμνήσεις δοσμένες μέσα από τη διήγηση του πρόωρα κι άσχημα χαμένου αδερφού μου, και ζωντανεύουν τη Χιώτικη κοινωνία στις δεκαετίες του ’50 και ’60.
Στο τυπογραφείο βρίσκεται το έκτο μου βιβλίο “Το μήνυμα”, που πιστεύω ότι θα έχουμε το καλοκαίρι, ένα μυθιστόρημα όπου συνυπάρχουν η σύγχρονη και η παλιότερη ζωή του νησιού μας και της Αθήνας. Πέρα από το γράψιμο, που με βγάζει από τα άγχη της καθημερινότητας, είμαι συνταξιούχος της Εθνικής Τράπεζας, αλλά διδάσκω και στην οικογενειακή επιχείρηση (Φροντιστήριο ΕΦΟΔΙΟ) για να μη χάνω την επαφή μου με τα παιδιά και την παιδεία. Έχω τέσσερα υπέροχα παιδιά και πέντε εγγόνια κι απολαμβάνω την πληρότητα μιας ζωής γεμάτης από αγάπη, που κατάφερε να νικήσει τις όποιες δυσκολίες.»
Πηγή: trygitis.blogspot.com
