Κρυψώνα – Εμμα Τσιβρά
Κρυψώνα
Δικαίωμα στο φως ζητούν οι λέξεις
να ζωντανέψουν στο χάδι του ήλιου
υφάδι να γίνουν στης γλώσσας την άκρη.
Να υφάνουν
τις ματαιωμένες ώρες
τις άκυρες στιγμές
τη δυσπιστία για το αποτέλεσμα
την αντίστροφη μέτρηση.
Οι λέξεις δείλιασαν
μπροστά στον παραλήπτη.
Έμειναν εκτός.
Σε διάσταση δεύτερης ζωής.
Κρυψώνα παιδική
μακριά απ’ το χνώτο του ξένου.
Ένοχα να τρυπώνω.
Να μεταλαβαίνω απόσταγμα
από την τόση αθωότητα.
Να ονειρεύομαι
πως τις φωνάζω μες στη θάλασσα.
Κι εκείνες καραβάκια χάρτινα
ν’ανοίγονται στο πέλαγο.
Έμμα Τσιβρά - Απο την ποιητική συλλογή "Οι λέξεις αντιστέκονται"