Εκδρομή – Έμμα Τσιβρά
Εκδρομή - Έμμα Τσιβρά Σε θυμάμαι:
ανέβαινες ανάποδα την κυλιόμενη σκάλα -στο αίθριο
του εμπορικού κέντρου.
Στεκόμουν στην κορυφή -όλο ερχόσουν μα ποτέ δεν έφτανες-.
Γελούσαμε αμήχανα έμοιαζε η αρχή με το τέλος -αθώο παιχνίδι.
Δεν ήξερα -τώρα φοβάμαι. Δοκιμάζω ξανά τη μνήμη μου:
ανεβαίνω ανάποδα - όπως τότε εσύ- δε σε φτάνω ποτέ.
Στέκεις στην κορυφή και με κοιτάζεις με ειρωνεία. Η αγωνία μου
-πριονίζει το αδιέξοδο. Μια σταγόνα ξαφνικής βροχής δρόσισε τα χείλη μου
-με λυπήθηκε ο ουρανός.