Εκδρομή – Έμμα Τσιβρά

Εκδρομή - Έμμα Τσιβρά Σε θυμάμαι:

ανέβαινες ανάποδα την κυλιόμενη σκάλα -στο αίθριο

του εμπορικού κέντρου.

Στεκόμουν στην κορυφή -όλο ερχόσουν μα ποτέ δεν έφτανες-.

Γελούσαμε αμήχανα έμοιαζε η αρχή με το τέλος -αθώο παιχνίδι.

Δεν ήξερα -τώρα φοβάμαι. Δοκιμάζω ξανά τη μνήμη μου:

ανεβαίνω ανάποδα - όπως τότε εσύ- δε σε φτάνω ποτέ.

Στέκεις στην κορυφή και με κοιτάζεις με ειρωνεία. Η αγωνία μου

-πριονίζει το αδιέξοδο. Μια σταγόνα ξαφνικής βροχής δρόσισε τα χείλη μου

-με λυπήθηκε ο ουρανός.