Παραμύθι – Εμμα Τσιβρά
Παραμύθι - Έμμα Τσιβρά
Ο Μάρτης αδιόρθωτος όσο ποτέ άλλοτε
μοιράστηκε μαζί μας κι εφέτος
την έντονη κυκλοθυμία του.
Παίζοντας τα παιχνίδια του μέχρι το τέλος
ξαναδήλωσε την αμφισημία του.
Γιατί πότε καλόπιανε το Χειμώνα
για να μείνει λίγο ακόμα
παρέα να του κάνει πλάι στο τζάκι
και πότε με τρελό ενθουσιασμό
έτρεχε για να καλωσορίσει την Ανοιξη
-τη μαγεμένη κόρη του βασιλιά Χρόνου-
ανοίγοντας διάπλατα πόρτες
και παράθυρα στον ουρανό.
Αθώα σα μικρή παιδούλα εκείνη
δεχότανε το καλωσόρισμα χωρις καμία έγνοια
ψηλά στα σύννεφα.
Πότε διάφανα και πότε μπαμπακένια.
Ομως ο διπρόσωπος Μάρτης
συχνά της γύριζε την πλάτη.
Η Ανοιξη τότε αμήχανη
ζάρωνε για λίγο σε μια κώχη
δίχως να του κρατάει κακία.
Με τη μεγαλοσύνη του νικητή.
Μα λίγο πριν ο αιώνια ερωτευμένος Απρίλης
την πάρει απ’το χέρι
βασίλισσα του στο θρόνο να τη στέψει
μικρό φιλί στο στόμα
της κλέβει ο Μάρτης
ζητώντας της συγγνώμη για όλα του τα όχι .