Πεφταστέρια – Έμμα Τσιβρά

Πεφταστέρια

Ποιός μας άφησε σε τούτη την ακτή

γυμνούς με τη μοναδικότητα του φύλου

μοναχά φορτωμένους;

Μας ξέβρασε το κύμα.

Ήρθαμε από τ’ ανοιχτά.

Πάνω σε άτι θαλασσινό

διασχίσαμε τους ωκεανούς.

Ίσως αναδυθήκαμε από το σιωπηλό βυθό.

Νύχτα με τα μάτια γεμάτα αρμύρα

αυτόπτες μάρτυρες αστέρινης βροχής.

Ήρθαμε από ψηλά.

Τροχιές που λοξοδρόμησαν αναίτια

και άγγιξαν τη γη.

Πεφταστέρια σε τούτη την ελώδη παραλία.

Αθεράπευτα νοσταλγοί του ουρανού από τότε.

Έμμα Τσιβρά - από τη συλλογή «Οι λέξεις αντιστέκονται»