Ατιτλο 1 – Αρετή Καμπίτση

Άτιτλο 

Χτες αργά

Λίγο πριν σιγήσει η νύχτα έπιασε να βρέχει. 

Ζεστές σταγόνες ζουμερές έπεφταν από το πουθενά. 

Ουρανός το λένε.

Πουθενά το λένε.

Οι σταγόνες κύλησαν στο αυλάκι και χάθηκαν προς το ανομολόγητο.

Προς το τίποτα. 

Προς τα πάντα.

Ξημέρωσε κι ακόμα συνέχιζε να βρέχει κι ούτε που κατάλαβα πως έκλαιγες εσύ. 

Αρετή Καμπίτση