Η αρχή του τέλους – Νίκος Θ. Μέντης

Από το 1^ο Κεφάλαιο

Η αρχή του τέλους

Σε αυτό το απομακρυσμένο ηλιακό σύστημα συνέβη αυτό που δεν περίμεναν και δεν θα μπορούσαν με τίποτε να φανταστούν ότι θα συνέβαινε…

Ένας γνωστός κομήτης, επισκέπτης τακτικός, που περνούσε από τη γειτονιά τους κάθε 150 χρόνια, σε αυτή την επίσκεψη, έκανε το μοιραίο λάθος και έπεσε πάνω στον ήλιο τους. Πάντα περνούσε πολύ μακριά τους, ίσα ίσα τον έβλεπαν με ισχυρά τηλεσκόπια, μα τώρα για κάποιο λόγο που δεν γνώριζαν, είχε αλλάξει την ελλειπτική τροχιά του κι έπεσε με ταχύτητα στον ήλιο του συστήματος, δημιουργώντας την αλλαγή τροχιάς και λαμπρότητας του ήλιου του. Πέρα από αυτό άρχισε να αλλάζει και το μέγεθος του, αυξάνοντας σε βαθμό που άρχισε να επηρεάζει τη ζωή όπως την ξέραμε σε αυτόν τον 5^ο πλανήτη του ηλιακού συστήματος, τον Ρομίρο του Αλγκερνάν.

Η θερμοκρασία άρχισε να ανεβαίνει, παλιρροιακά κύματα να σαρώνουν τις ακτές, σεισμοί να ταρακουνούν τις στεριές και να δοκιμάζουν τις πολυάριθμες πυκνοκατοικημένες πόλεις.

Κι η κατάσταση μέρα με τη μέρα όλο και χειροτέρευε…

Η αναπόφευκτη καταστροφή πλησίαζε.
Θα έπρεπε όσο το δυνατόν γρηγορότερα να εγκαταλείψουν τον πλανήτη τους τον Ρομίρο. Το δύσκολο κομμάτι είναι που θα πήγαιναν και πόσοι.

Ήταν αδύνατον να σωθούν όλοι. Μόνο ορισμένοι. Κι αυτοί πάλι μετρημένοι στα δάκτυλα.

Ο Ναζίρ ήταν ένας από αυτούς τους «τυχερούς» νέους του πλανήτη που είχε επιλεγεί για αυτήν την αποστολή, μαζί με την Μαρίσα, όπως τους είχε ταιριάξει ο κεντρικός εγκέφαλος της αποικίας τους. Οι δυο τους θα έφευγαν, όπως και πολλά άλλα ζευγάρια, προς διάφορα άλλα ηλιακά συστήματα, από μερικά έτη φωτός μακριά έως πολλές εκατοντάδες έτη.

Τα διαστημόπλοια ήταν έτοιμα. Μόλις δόθηκε η εντολή, ξεκίνησαν το κάθε ένα για το δικό του ταξίδι και πεπρωμένο.

Ήταν θέμα τύχης αν θα έβρισκαν κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα που θα μπορούσε να τους υποστηρίξει και να επιζήσουν εκεί.
Αν όχι, θα συνέχιζαν στο επόμενο. Έως ότου βρεθεί κάποιο.

Ύστερα θα έστελναν σήμα πίσω στον μητρικό πλανήτη, αν τελικά είχε καταφέρει να επιβιώσει της κατάστασης, να στείλουν και τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Ο Ναζίρ και η Μαρίσα επιβιβάστηκαν στο σκάφος τους.

Φιλήθηκαν και αγκαλιάστηκαν.

Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησαν τους δικούς τους και ξεκίνησαν το ραντεβού τους με τα αστέρια και το πεπρωμένο.

Ήταν όλα θέμα τύχης…

Νίκος Θ. Μέντης

Μικρό απόσπασμα από τη νουβέλα

«Στην αιωνιότητα να ζεις την κάθε στιγμή»

Εκδόσεις Κέφαλος 2022