Βιογραφικό
Ο Γεώργιος Χορτάτσης (1550-1610) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στα μέσα του 16ου αιώνα καί πέθανε στις αρχές του 17ου, περίπου το 1610. Ρεθυμνιακής καταγωγής, έζησε όμως καί αρκετά χρόνια της ζωής του στην τότε πρωτεύουσα του νησιού, τον Χάνδακα.
Μαζί με τον Bιτσέντζo Κορνάρο, ο Γ. Χορτάτσης είναι ο δεύτερος από τους γνωστούς καί μεγάλους της Κρητικής λογοτεχνίας, που άνθισε κατά τον 17ο αιώνα.
Αλλά όταν λέμε «γνωστός» δεν κυριολεκτούμε. Δεν ξέρουμε γιά τον συγγραφέα της Ερωφίλης παρά ελάχιστα πράγματα. Ηταν Κρητικός, πλούσιος, ευγενής. Οι πρώτοι εκδότες του έργου του, στην εποχή που ο συγγραφέας ζούσε ακόμα ήταν νωπή η μνήμη του, μετοχειρίζονται εκφράσεις που φανερώνουν σεβοσμό. Τον λένε «ενδοξότατο», «ευγενέστατο», «πλούσιον», «λογιότατον» κλπ. Κατά τον φιλόλογο Κ.Σάθα ο Χορτάτσης ανήκε πιθανώς στον ευγενικό Οίκο των Χορτάτζη, που είχαν πρωτοστατήσει σε πολλές επαναστάσεις εναντίον των Βενετών κυρίαρχων της Κρήτης επί πολλές εκατονταετίες.
Από το ίδιο το έργο του, μπορούμε ακόμα να πούμε γιά τον Χορτάτση, οτι είχε μελετήσει τους αρχαίους Ελληνες τραγικούς καί γνώριζε όλη τη σύγχρονή του φράγκικη καί ιταλική δραματουργία. Επίσης είχε τέτοια προσωπικότητα ο ίδιος, καί τόσα ποιητικά χαρίσματα, ώστε να μην επηρεαστεί από τα διαβάσματά του. Τα ξένα παραδείγματα τα αφομοίωσε κι έδωσε ένα έργο, που φέρνει την ατομική του σφραγίδα.
Η Eρωφίλη κυκλοφόρησε σε βιβλίο πρώτη φορά το 1637. Υπολογίζεται όμως οτι γράφτηκε γύρω στα 1600. Κι επειδή τότε ο ποιητής θα έπρεπε να είναι σχετικά ώριμος, η γέννησή του τοποθετείται στα μισά του 16ου αιώνα.
Η Ερωφίλη, από τις καλύτερες τραγωδίες της Κρητικής Σχολής αποτελείται από πέντε πράξεις, ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν τέσσερα, ιντερμέδια = ενδιάμεσα (άσχετα με το έργο).
Ως πρότυπο της τραγωδίας του ο Χορτάτσης είχε την τραγωδία του ιταλού Τζεράλντι Orbecche. Οι μελετητές όμως συμφωνούν, οτι μαλάκωσε τα πολλά καί σκληρά περιστατικά, οτι χειρίστηκε το θέμα του με ελευθερία καί οτι τα χορικά του είναι ανώτερα, γεμάτα ποιητική έξαρση καί πλούτο ιδεών.
Τα χορικά είναι γραμμένα σε θαυμάσιους εντεκασύλλαβους, ενώ το άλλο κείμενο σε δημοτικούς δεκαπεντασύλλαβους καί σε στρωτή γλώσσα, που θυμίζει το γλωσσικό ιδίωμα του Ρεθύμνου, απ’όπου φαίνεται να καταγόταν ο ποιητής. Η Ερωφίλη είναι ένα έργο ισάξιο του Ερωτόκριτου καί η δεύτερη τραγωδία της κρητικής λογοτεχνίας επί Βενετοκρατίας.
Στον ίδιο ποιητή ανήκει καί το ποιμενικό δράμα Γύπαρις, γνωστό μέχρι το 1963 ως Πανώρια. Τυχαία, όμως, το 1963, η φιλόλογος Μπάμπη Οικονόμου ανακάλυψε σε κάποιο εξωκκλήσι της Αττικής ένα παλιό χειρόγραφο του δράματος Γύπαρις, στο οποίο αναγράφεται καί ο συγγραφέας του Γεώργιος Χορτάτσης. Τρίτο έργο του Γ.Χορτάτση είναι καί η αριστουργηματική κωμωδία Κατσούρμπος, που κριτική της έκδοση έγινε από τον καθηγητή Λίνο Πολίτη το 1964.
Ολα τα έργα του Γ.Χορτάτση, όπως καί του κορυφαίου δραματουργού της κρητικής λογοτεχνίας κατά την εποχή της Βενετοκρατίας Βιτσέντζου Κορνάρου, ανήκουν στο ρεπερτόριο των δύο Εθνικών μας Θεάτρων.
Μαζί με τον Bιτσέντζo Κορνάρο, ο Γ. Χορτάτσης είναι ο δεύτερος από τους γνωστούς καί μεγάλους της Κρητικής λογοτεχνίας, που άνθισε κατά τον 17ο αιώνα.
Αλλά όταν λέμε «γνωστός» δεν κυριολεκτούμε. Δεν ξέρουμε γιά τον συγγραφέα της Ερωφίλης παρά ελάχιστα πράγματα. Ηταν Κρητικός, πλούσιος, ευγενής. Οι πρώτοι εκδότες του έργου του, στην εποχή που ο συγγραφέας ζούσε ακόμα ήταν νωπή η μνήμη του, μετοχειρίζονται εκφράσεις που φανερώνουν σεβοσμό. Τον λένε «ενδοξότατο», «ευγενέστατο», «πλούσιον», «λογιότατον» κλπ. Κατά τον φιλόλογο Κ.Σάθα ο Χορτάτσης ανήκε πιθανώς στον ευγενικό Οίκο των Χορτάτζη, που είχαν πρωτοστατήσει σε πολλές επαναστάσεις εναντίον των Βενετών κυρίαρχων της Κρήτης επί πολλές εκατονταετίες.
Από το ίδιο το έργο του, μπορούμε ακόμα να πούμε γιά τον Χορτάτση, οτι είχε μελετήσει τους αρχαίους Ελληνες τραγικούς καί γνώριζε όλη τη σύγχρονή του φράγκικη καί ιταλική δραματουργία. Επίσης είχε τέτοια προσωπικότητα ο ίδιος, καί τόσα ποιητικά χαρίσματα, ώστε να μην επηρεαστεί από τα διαβάσματά του. Τα ξένα παραδείγματα τα αφομοίωσε κι έδωσε ένα έργο, που φέρνει την ατομική του σφραγίδα.
Η Eρωφίλη κυκλοφόρησε σε βιβλίο πρώτη φορά το 1637. Υπολογίζεται όμως οτι γράφτηκε γύρω στα 1600. Κι επειδή τότε ο ποιητής θα έπρεπε να είναι σχετικά ώριμος, η γέννησή του τοποθετείται στα μισά του 16ου αιώνα.
Η Ερωφίλη, από τις καλύτερες τραγωδίες της Κρητικής Σχολής αποτελείται από πέντε πράξεις, ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν τέσσερα, ιντερμέδια = ενδιάμεσα (άσχετα με το έργο).
Ως πρότυπο της τραγωδίας του ο Χορτάτσης είχε την τραγωδία του ιταλού Τζεράλντι Orbecche. Οι μελετητές όμως συμφωνούν, οτι μαλάκωσε τα πολλά καί σκληρά περιστατικά, οτι χειρίστηκε το θέμα του με ελευθερία καί οτι τα χορικά του είναι ανώτερα, γεμάτα ποιητική έξαρση καί πλούτο ιδεών.
Τα χορικά είναι γραμμένα σε θαυμάσιους εντεκασύλλαβους, ενώ το άλλο κείμενο σε δημοτικούς δεκαπεντασύλλαβους καί σε στρωτή γλώσσα, που θυμίζει το γλωσσικό ιδίωμα του Ρεθύμνου, απ’όπου φαίνεται να καταγόταν ο ποιητής. Η Ερωφίλη είναι ένα έργο ισάξιο του Ερωτόκριτου καί η δεύτερη τραγωδία της κρητικής λογοτεχνίας επί Βενετοκρατίας.
Στον ίδιο ποιητή ανήκει καί το ποιμενικό δράμα Γύπαρις, γνωστό μέχρι το 1963 ως Πανώρια. Τυχαία, όμως, το 1963, η φιλόλογος Μπάμπη Οικονόμου ανακάλυψε σε κάποιο εξωκκλήσι της Αττικής ένα παλιό χειρόγραφο του δράματος Γύπαρις, στο οποίο αναγράφεται καί ο συγγραφέας του Γεώργιος Χορτάτσης. Τρίτο έργο του Γ.Χορτάτση είναι καί η αριστουργηματική κωμωδία Κατσούρμπος, που κριτική της έκδοση έγινε από τον καθηγητή Λίνο Πολίτη το 1964.
Ολα τα έργα του Γ.Χορτάτση, όπως καί του κορυφαίου δραματουργού της κρητικής λογοτεχνίας κατά την εποχή της Βενετοκρατίας Βιτσέντζου Κορνάρου, ανήκουν στο ρεπερτόριο των δύο Εθνικών μας Θεάτρων.